Στην Κρήτη των αρχών του εικοστού αιώνα μεγαλώνει η Κατίνα, σ’ ένα κόσμο σκληρό αλλά αθώο. Η μοίρα της, ίδια με πολλών γυναικών της εποχής αυτής, θα την οδηγήσει στον μεταπολεμικό Πειραιά και στην ασφυκτική αγκαλιά του Θέμελη, ενός άντρα-γρίφου που ασκεί μια καταστροφική και ανεξήγητη γοητεία στις ψυχές των άλλων παραμένοντας σκοτεινός και αντιφατικός ως το τέλος. Η ηρωίδα βιώνει τα πάθη της σύγχρονης Πηνελόπης καθώς εγκλωβίζεται σ’ έναν αδιέξοδο έρωτα, σ’ ένα γάμο μαρτυρικό μ’ έναν μοιραίο Οδυ...
Η Ιφιγένεια έπιασε τα γέρικα χέρια της μάνας της και τα σκέπασε με τα δικά της. "Πώς με λένε;" έκανε την αγωνιώδη ερώτηση. "Θυμάσαι; Πες μου... με θυμάσαι;" Περίμενε με κομμένη την ανάσα, θαρρείς κι από την απάντηση της Χαράς εξαρτιόταν η ύπαρξή της. Η Χαρά ξερόγλειψε τα χείλη αργά. "Ιφι... Ιφι..." ψέλλισε τέλος και τα δάκρυα κύλησαν απ' τα μάτια της κόρης. Δόξα τω Θεώ, δεν είχε πάει στράφι η θυσία της. Η μάνα της δεν την είχε ξεχάσει...
Ο κόσμος της Ιφιγένειας ήταν αληθινή ευλογία μέχρι εκεί...
Η Ιφιγένεια έπιασε τα γέρικα χέρια της μάνας της και τα σκέπασε με τα δικά της. "Πώς με λένε;" έκανε την αγωνιώδη ερώτηση. "Θυμάσαι; Πες μου... με θυμάσαι;" Περίμενε με κομμένη την ανάσα, θαρρείς κι από την απάντηση της Χαράς εξαρτιόταν η ύπαρξή της. Η Χαρά ξερόγλειψε τα χείλη αργά. "Ιφι... Ιφι..." ψέλλισε τέλος και τα δάκρυα κύλησαν απ' τα μάτια της κόρης. Δόξα τω Θεώ, δεν είχε πάει στράφι η θυσία της. Η μάνα της δεν την είχε ξεχάσει...
Ο κόσμος της Ιφιγένειας ήταν αληθινή ευλογία μέχρι εκεί...
Η Ιφιγένεια έπιασε τα γέρικα χέρια της μάνας της και τα σκέπασε με τα δικά της. "Πώς με λένε;" έκανε την αγωνιώδη ερώτηση. "Θυμάσαι; Πες μου... με θυμάσαι;" Περίμενε με κομμένη την ανάσα, θαρρείς κι από την απάντηση της Χαράς εξαρτιόταν η ύπαρξή της. Η Χαρά ξερόγλειψε τα χείλη αργά. "Ιφι... Ιφι..." ψέλλισε τέλος και τα δάκρυα κύλησαν απ' τα μάτια της κόρης. Δόξα τω Θεώ, δεν είχε πάει στράφι η θυσία της. Η μάνα της δεν την είχε ξεχάσει...
Ο κόσμος της Ιφιγένειας ήταν αληθινή ευλογία μέχρι εκεί...
Έρωτας και πόλεμος... Μια αγάπη ψυχορραγεί στην προκυμαία της Σμύρνης το Σεπτέμβρη του 1922. Η Ισμήνη φεύγει για την Ελλάδα με κειμήλιο ένα δαχτυλίδι και ένα πολύτιμο μυστικό στα σωθικά.
Ο Οσμάν θα μείνει πίσω για να αναμετρηθεί με τη δειλία του. Το αντίο που δεν ειπώθηκε θα γίνει μέσα τους μια τυραννική σκιά. Η ιστορία της Ισμήνης θα δεθεί με την ιστορία της Ελλάδας. Η Σμυρνιά θα ζήσει μια ζωή γεμάτη μέσα από γεγονότα και ανθρώπους που υφαίνουν το μαγνάδι των αναμνήσεων και των εμπειριών της.
...
Η σύγχρονη Μήδεια του βιβλίου, η κατά κόσμον Αιμιλία Στρατάκη, πλαισιώνεται από τέσσερις ακόμα ήρωες. Τον ψυχολόγο Νικήτα, τον ζωγράφο Αλέξανδρο, τη συγγραφέα Έλλη Ευριπίδου και τον μποέμ δικηγόρο Μίνωα, καθένας εκ των οποίων ζει τη ζωή του υπό τη σκιά μιας Μήδειας συζύγου ή μητέρας ενόσω παλεύουν να διεισδύσουν στην ψυχή της κατηγορουμένης και να αποσπάσουν το μυστικό της. Η κάθαρση έρχεται για όλους μέσα από ανατρεπτικές αλήθειες, θαμμένα μυστικά και σκοτεινούς έρωτες, από εκείνους που άλλοτε ...
Πρόκειται για μια γιορτή έκπληξη. Δυσάρεστη έκπληξη!
Πρωινό Μαΐου και δυο άντρες μεγάλης ηλικίας εμφανίζονται ξαφνικά, μετά από πενήντα χρόνια, στην παλιά ωραία συμφοιτήτριά τους, τη δυναμική επιχειρηματία Λυγία Σοφού. Έχουν διοργανώσει το βράδυ ένα δείπνο για τα γενέθλιά της της σε πολυτελές ξενοδοχείο της παραλιακής και πιεστικά την προσκαλούν.
Όσο κυλάει η παράξενη αυτή νύχτα, λουσμένοι οι τρεις τους στο φεγγαρόφωτο που λάμπει απ' το Σούνιο, επιστρέφουν στο παρελθόν, στον νεανικό έρωτ...