Το «Τόνιο Κρέιγκερ» με άγγιξε γιατί μιλά για εκείνο το αίσθημα του «ανήκειν και δεν ανήκειν» ταυτόχρονα. Ο Τόνιο είναι ο καλλιτέχνης που αγαπά τη ζωή, αλλά δεν μπορεί να ζήσει μέσα της χωρίς απόσταση, κι αυτή η αντίφαση είναι βαθιά ανθρώπινη. Ο Μαν γράφει με μια ήρεμη μελαγχολία που δεν κραυγάζει, α...
Εξαιρετικός τρόπος γραφής από έναν συγγραφέα που έχει δείξει αντίστοιχα δείγματα και μου αρέσει ιδιαίτερα. Πλοκή με ανατροπές μέχρι την τελευταία σελίδα...