Μυθιστόρημα: Βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία
2012
Παπαδάκη, Πένυ
Ψυχογιός
Θέλει κότσια να μπορείς να αντέξεις τα χτυπήματα της μοίρας και να μη λυγίσεις απ τον πόνο. Θέλει κουράγιο να μπορείς να χαμογελάς ακόμα και μες στη μαυρίλα της φτώχειας, της αρρώστιας, του θανάτου. Ακόμα περισσότερο, θέλει λεβεντιά κι αντρειοσύνη να μπορείς να κάνεις τον καημό σου χορό και τραγούδι.
"Το ζεϊμπέκικο της Κατίνας" είναι ένα βιβλίο θάρρους και λεβεντιάς. Η Κατίνα μάς παίρνει ανάλαφρα απ το χέρι και μας ταξιδεύει από τη Ραμόνα της Θεσσαλονίκης στις φτωχογειτονιές του Π...
Σμύρνη, 1906.
Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης ήθελε να ζει ρεμπέτης, άδει το άσμα. Και όντως, ο συγκεκριμένος Σμυρνιός λεμβούχος έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνέχιζε το βίο του. Αραχτός και άνετος, λέτσος και στερημένος.
Μέχρι που ένα βράδυ διαολίζεται από τη στέρηση, αλλάζει χούι και αποφασίζει να ανέβει ψηλά. Εκεί, στο δεύτερο πάτωμα της Ζωζώς, όπου κατοικοεδρεύουν οι περιώνυμες Σμυρνιές παστρικές, προκειμένου να του κάτσει η Φροσάρα η γκαντέμω, η επονομαζόμενη και ακάθιστη...
Βαθιά μέσα στη βράκα...
"Το ξέρω..." του είπε η Αλκυόνη. "Είναι πολύ δύσκολο να βαδίσει ένας άνθρωπος το δρόμο της ευτυχίας..."
"Κάνεις λάθος" της απάντησε χαμογελώντας ο Αμπντάλ-Μουσά. "Είναι πολύ εύκολο να βαδίσει ένας άνθρωπος το δρόμο της ευτυχίας...Το δύσκολο είναι να καταφέρει να τον διακρίνει..."
"Μα και να τον διακρίνω πώς να τον περπατήσω, αφού σημασία έχει μονάχα τι ορίζει για μένα το γραμμένο; Το κισμέτ..."
"Το κισμέτ είναι απλώς αυτό που επιθυμεί...
Σμύρνη, 1906.
Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης ήθελε να ζει ρεμπέτης, άδει το άσμα. Και όντως, ο συγκεκριμένος Σμυρνιός λεμβούχος έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνέχιζε το βίο του. Αραχτός και άνετος, λέτσος και στερημένος.
Μέχρι που ένα βράδυ διαολίζεται από τη στέρηση, αλλάζει χούι και αποφασίζει να ανέβει ψηλά. Εκεί, στο δεύτερο πάτωμα της Ζωζώς, όπου κατοικοεδρεύουν οι περιώνυμες Σμυρνιές παστρικές, προκειμένου να του κάτσει η Φροσάρα η γκαντέμω, η επονομαζόμενη και ακάθιστη...
Βαθιά μέσα στη βράκα...
Αθήνα, 1966
Η πλατεία Ηρώων, η οδός Ήβης, η οδός Νυμφών, τόποι και δρόμοι σαν όλους τους τόπους και δρόμους της Αθήνας, μικροί, ασήμαντοι, λυπημένοι, τυραννικοί, μα κι απέραντα τρυφεροί. Έχουν πολλή σκόνη, πολύ βάσανο, πολλές γυναίκες, πολλά παιδιά, πολλή φασαρία και πολλή σιωπή. Σ’ αυτούς τους δρόμους γεννιούνται και πεθαίνουν οι επιθυμίες και τα όνειρα των ανθρώπων που έρχονται κάθε δειλινό με το γλυκό αεράκι και χάνονται κάθε αυγή με τη θλιβερή σειρήνα της φάμπρικας.
Οι ελπίδες του νεαρού...
Μια αληθινή ιστορία για μια αγάπη που κράτησε μια ζωή. Και πέρα από τη ζωή...
2008
Παπαθεοδώρου, Θοδωρής
Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Τους βρήκαν δίπλα δίπλα. Εκείνη έπασχε από ανίατη νόσο.
Εκείνος, αν και απόλυτα υγιής, αποφάσισε να φύγει μαζί της. Λίγο πριν από το τέλος, της είχε γράψει: Παραμένεις πάντα όμορφη και ποθητή. Τελευταία σε ερωτεύτηκα για άλλη μία φορά...
Ο Ε. και η Μπ. έζησαν για εξήντα ολόκληρα χρόνια το απεριόριστο της επιθυμίας και του έρωτα, ανακαλύπτοντας μαζί τι είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή ή απειλεί να της το στερήσει.
Μια αληθινή ιστορία απέραντης συντροφικότητας, αγάπης και αφοσίωσης, που ο...