Ο Θανάσης Λάμπρου γεννήθηκε το 1962 στην Λαμία. Εἶναι ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος καὶ μεταφραστής. Πτυχιοῦχος τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Φράϊμπουργκ Γερμανίας (Freiburg i. Br.) καθώς καὶ Διδάκτωρ Φιλοσοφίας (Ph.D.) τοῦ ἰδίου Πανεπιστημίου.

Ἔγραψε τὰ ποιητικὰ ἔργα: Περισυλλογή (1992), Τρίπτυχο (1995), Ἀνεπιστρεπτί (2000), Λαβύρινθος (2004), Μελέτη θανάτου – Θρῆνος (2012), Μονοπάτια (2017), Τριλογία (2023). Επίσης τὰ πεζογραφήματα Φωτεινὸ κέντρο (2019), Ὁ μίτος (2025), τὴ μελέτη γιὰ τὸν Φάουστ τοῦ Γκαῖτε Κάτω ἀπ᾿ τὸν ἀνοιχτὸ οὐρανὸ καὶ τὴν ἑρμηνευτικὴ σπουδὴ Ἀπογύμνωση γιὰ τὰ Ἐλεγεῖα τοῦ Ντουίνο τοῦ Ρίλκε. Μετέφρασε ποιήματα τοῦ Ἄγγελου Σιλέσιου, τὴν Ἀλληλογραφία Σίλλερ‒Γκαῖτε, ποιήματα τοῦ Φρήντριχ Χαίλντερλιν, τὰ Ἐλεγεῖα τοῦ Ντουίνο τοῦ Ρίλκε, ποιήματα τοῦ Γκέοργκ Τράκλ, διηγήματα τῆς Ἴνγκεμποργκ Μπάχμαν κ.ἄ.



(Πηγή: Εκδόσεις Αρμός, 2025)