Ο Γεώργιος Ζελιλίδης του Δαμιανού και της Χαρούλας γεννήθηκε το 1954 στο χωριό Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης. Οι γονείς του ήταν αγρότες και από την παιδική του ηλικία δούλεψε πολύ σκληρά στα χωράφια. Για χρόνια κοντά στον πατέρα του γυρνούσε τις συνοικίες της Θεσσαλονίκης και πουλούσαν στη «γύρα», όπως λέγανε, σταφύλια, καρπούζια κλπ. Σύντομα απέκτησε ταξική συνείδηση.

Ο παππούς του, Γεώργιος Ζελιλίδης, και ο πατέρα του ήταν αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Στα χρόνια μετά από τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ο παππούς του κλείστηκε φυλακή στο Επταπύργιο. Έπειτα, στάλθηκε εξορία στη Μακρόνησο, στη Γυάρο και σε άλλα νησιά.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 21ης Απρίλη, ο Γιώργος Ζελιλίδης δεν έχασε ποτέ την επαφή με το ΚΚΕ. Άκουγε καθημερινά τον ραδιοφωνικό σταθμό «Φωνή της Αλήθειας» και το Ράδιο Μόσχα.

Το 1972, έφυγε για σπουδές στην Ιατρική στην Μπολόνια της Ιταλίας. Εκεί, πήρε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα. Αρχές του 1977, γίνεται μέλος του ΚΚΕ, τιμή την οποία έχει μέχρι και σήμερα. Τα δύο τελευταία χρόνια των σπουδών του, ήταν Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Μπολόνιας του ΚΚΕ.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και πήρε την ειδικότητα του ακτινολόγου στο νοσοκομείο Γενικό Κρατικό Αθηνών. Στη συνέχεια, εργάστηκε στο νοσοκομείο της Λιβαδειάς.

Διατέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Βοιωτίας (ΕΝΙΒ). Ήταν μέλος του ΔΣ της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και για πολλά χρόνια πρόεδρος του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Λιβαδειάς.

Για πάνω από 25 χρόνια ασχολείται με πάθος, καθημερινά, με την έρευνα και την ιστορία του ΔΣΕ. Συμμετέχει στην ομάδα για τους Ιστορικούς-Ταξιδιωτικούς Οδηγούς του ΔΣΕ. Δημοσίευσε άρθρα για τον ΔΣΕ στον «αγαπημένο μας Ριζοσπάστη», όπως αναφέρει, και στο περιοδικό Εθνική Αντίσταση. Ευτύχησε να γνωρίσει πολλούς μαχητές του ΔΣΕ.



(Πηγή: Σύγχρονη Εποχή, 2026)