Η Μονίκ Βιττίγκ (1935-2003) υπήρξε πρωτοπόρα συγγραφέας, φιλόσοφος και θεωρητικός του φεμινισμού. Συμμετείχε ενεργά στον Μάη του ’68, και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα ριζοσπαστικά λεσβιακά και φεμινιστικά κινήματα στη Γαλλία. Ήταν εκ των ιδρυτριών του Κινήματος για την Απελευθέρωση των Γυναικών (MLF) και της ομάδας Κόκκινες Λεσβίες. Το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο Οποπάναξ (1964), την καθιέρωσε αμέσως, ενώ οι Γκερίλλες (1969) θεωρούνται το πιο εμβληματικό έργο της. Εξέδωσε πολλά ακόμα σημαντικά λογοτεχνικά κείμενα, μεταξύ των οποίων Το λεσβιακό σώμα (1973), το Προσχέδιο για ένα λεξικό των ερωμένων (1976, μαζί με τη Σάντη Ζάιγκ), το Βιργίλιε, όχι (1985). Έγραψε επίσης διηγήματα, θεατρικά έργα, δοκίμια. Σημαίνουσες θεωρητικές παρεμβάσεις της συγκεντρώνονται στη συλλογή Η στρέιτ σκέψη (1992), όπου αποτυπώνεται η οπτική της για τον λεσβιακό υλισμό ως μορφή αντίστασης στο πολιτικό καθεστώς της ετεροσεξουαλικότητας.