Ο Γιώργος Ντέκας γεννήθηκε το 1980 στο Μεσολόγγι. Μηχανολόγος

και απόφοιτος σχολής τέχνης φωτογραφίας, ζει και εργάζεται μεταξύ

Μεσολογγίου και Χίου. Η φωτογραφία και η αστρονομία

συντροφεύουν το πάθος του για τα ταξίδια με το αυτοκινούμενο

τροχόσπιτό του, ψάχνοντας τις πιο απόμακρες περιοχές με ελάχιστη

φωτορύπανση για να φωτογραφίζει τον έναστρο ουρανό και τα τοπία

της εξοχής. Η θέλησή του να μεταφέρει και στους υπόλοιπους τις

γνώσεις του για την τέχνη της φωτογραφίας τον έχει οδηγήσει στην

υλοποίηση τακτικών σεμιναρίων. Έχει δικό του φωτογραφικό στούντιο

όπου τυπώνει και παράλληλα εκθέτει φωτογραφίες του.

Το 2020 φωτογραφίζει σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων

Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος τα αρχαία μνημεία του νομού υπό το

φως των αστεριών και την επόμενη χρονιά εκδίδεται από την Εφορεία

και το Υπουργείο Πολιτισμού φωτογραφικό λεύκωμα με σκοπό να

διανεμηθεί στα μουσεία της χώρας. Έχει λάβει μέρος σε αρκετές

ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας τόσο διαδικτυακά όσο και με

εκτυπωμένα έργα.

Στην πρώτη του ατομική έκθεση το 2021 με τίτλο «Ταξίδι στο

Παρελθόν» παρουσιάζει την αστροφωτογραφική του δουλειά από τις

περιηγήσεις του τα τελευταία χρόνια στο Μεσολόγγι και στη Χίο.

Το 2022 φωτογραφίζει τον ουρανό των Κυθήρων και της νότιας Κρήτης

και από εκεί περνάει απέναντι στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, στη

Γαύδο, όπου τα τοπία του νησιού με την ελάχιστη φωτορύπανση είναι

πραγματικός θησαυρός για το κλείστρο της μηχανής του.

Αλλάζοντας ημισφαίριο το 2023 βρίσκεται στην Αυστραλία για την

ολική έκλειψη ηλίου σε ένα μαγικό φωτογραφικό σαφάρι και την

επόμενη χρονιά πηγαίνει στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών πάλι για

το ίδιο σκηνικό, την ευθυγράμμιση του φεγγαριού πάνω στον δίσκο του

άστρου μας.

Αρχές του 2024 στην έκθεσή του με τίτλο «Εν τω μέσω των λιμνών»

μεταφέρει εικόνες της πόλης του στη καρδιά της Αθήνας: ένα οπτικό

ταξίδι στο Μεσολόγγι αρκετά διαφορετικό από αυτό που έχουμε

συνηθίσει, μία πόλη που ανάλογα την ώρα και το μέρος δείχνει κάθε

φορά εντελώς διαφορετική όψη.

Στα τέλη της ίδιας χρονιάς παίρνοντας μέρος στο καλλιτεχνικό φεστιβάλ

της Χίου «Εκεί που ζω» παρουσιάζει στην έκθεσή του «Σα φάρου

αναλαμπή» φωτογραφίες με θέμα τη ναυτοσύνη του νησιού,

συνδυάζοντας τα αστέρια και τις νυχτερινές λήψεις με τη ναυτική

παράδοση και την κληρονομιά της Χίου, τη θάλασσα και τους

θαλασσινούς της.

Για το 2025 το φωτογραφικό του ταξίδι συνεχίζεται και η έκθεση «Εν

τω μέσω των λιμνών» έρχεται για πρώτη φορά στο Μεσολόγγι στα

πλαίσια των εκδηλώσεων των Εορτών Εξόδου.

Λίγες μέρες πριν την αλλαγή του νέου χρόνου σε συνεργασία με την

Εφορεία Αρχαιοτήτων της Χίου, παρουσιάζει στη νέα του έκθεση με

τίτλο «Η μαστίχα του ουρανού» αστροφωτογραφίες του νησιού, ένας

τόπος που φωτογραφικά και κυριολεκτικά τον έχει μαγέψει.



(Πηγή: Εκδόσεις Όστρια, 2026)