Ο Γιεν Λιένκε γεννήθηκε το 1958 στην επαρχία Χενάν της Κίνας, από γονείς αγρότες, και σήμερα ζει στο Πεκίνο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, έγραφε προπαγανδιστικά κείμενα. Στη χώρα του θεωρείται επιτυχημένος αλλά και αμφιλεγόμενος συγγραφέας, με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του, αλλά και με ορισμένα μυθιστορήματά του να έχουν απαγορευτεί λόγω του γκροτέσκου-σατιρικού χαρακτήρα και των ανατρεπτικών υποδηλώσεών τους, ενώ ο ίδιος αποκλείστηκε από την επίσημη αντιπροσωπεία στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης το 2009. Συχνά σχολιάζει τη διαδικασία της αυτολογοκρισίας, όπως δε έχει συμπεράνει πραγματιστικά σ’ ένα δοκίμιό του το 2014, είναι ασυνήθιστο για έναν σοβαρό συγγραφέα να μην έχει κανένα πρόβλημα με τη λογοκρισία. Το εκτενές έργο του έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Τα βιβλία του, που έχουν βρει μεγάλη απήχηση διεθνώς, συχνά αναφέρονται σε αποσιωπημένα ή απωθημένα γεγονότα προσδίδοντάς τους υπαρξιακές, εν μέρει αλληγορικές διαστάσεις. Το Όνειρο του χωριού Τινγκ (2006) αφορά την καταστροφή ενός επαρχιακού χωριού στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο πληθυσμός του μολύνθηκε με τον ιό του AIDS μετά από μια συλλογική εκστρατεία αιμοδοσίας. Στο Φιλιά του Λένιν (2004), οι κάτοικοι ενός απομακρυσμένου ορεινού χωριού, μετά την απώλεια της σοδειάς λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών, εκθέτουν τις πολλαπλές αναπηρίες τους σ’ ένα περιπλανώμενο τσίρκο που διευθύνει ένας άπληστος αξιωματούχος. Διαποτισμένη με ιδιωματικά στοιχεία που εξηγούνται σε σημειώσεις, η μη γραμμική αφήγηση του ξεπουλήματος των ιδανικών φτάνει στο ύψος του παραλογισμού, αλλά παραμένει βαθιά ανθρώπινη στον πυρήνα της. Πάλι με φόντο την περιοχή καταγωγής του Λιένκε, τα Τέσσερα βιβλία (2011) περιγράφουν την κακοποίηση των κρατουμένων σ’ ένα στρατόπεδο επανεκπαίδευσης στα χρόνια του Λιμού, με δομή τετραλογίας, στιβαρές στιλιστικές (συχνά μεταμυθοπλαστικές) επιλογές και αναφορές από τη Βίβλο μέχρι το μπουρλέσκ. Τα Χρονικά της έκρηξης(2013) είναι «τόσο μια παρωδία του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Κίνα όσο και μια σαρωτική κριτική της καπιταλιστικής εξουσίας, απληστίας, υπέρβασης των ορίων και αυτοκαταστροφικότητας … τίποτα λιγότερο από ένα αριστούργημα» (Observer). Το Χρόνια, μήνες, μέρες (1997 – εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2020) είναι μια δυνατή, συγκινητική ιστορία για τον αγώνα της επιβίωσης, τη θυσία και την ομορφιά της ζωής από τον «πιο φημισμένο συγγραφέα της Κίνας» (Financial Times). Η μέρα που πέθανε ο ήλιος (2015) αντιπαραθέτει έναν διαυγή εφιάλτη στην αισιοδοξία του «Κινεζικού Ονείρου» του Σι Τζινπίνγκ, αναδεικνύοντας την ιδιαίτερη ικανότητα του συγγραφέα να συνδυάζει στοιχεία παραβολής και επικαιρότητας. Ο Λιένκε έχει τιμηθεί με τα λογοτεχνικά βραβεία Lu Xun (1998/2001), Lao She (2005), Franz Kafka (2014) και «Όνειρο της Κόκκινης Αίθουσας» (2016). Έχει φτάσει αρκετές φορές στον τελικό του Διεθνούς Βραβείου Booker, στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Man Asia και το Independent Foreign Fiction Prize, και έχει προταθεί δύο φορές για το Βραβείο Princesa de Asturias.



(Πηγή: Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2026)