O Eρρίκος Σοφράς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία στη Θεσσαλονίκη και την τέχνη του βιβλίου με τον Ε. Χ. Κάσδαγλη. Από το 1990 μεταφράζει συστηματικά ποίηση από τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά. Δημοσίευσε ποιήματά του στο περιοδικό «Εκηβόλος» (τχ. 18, 1997). Έχει μεταφράσει: Ζεάμι («Το φιλιατρό του πηγαδιού», Το Ροδακιό 1992), Έμιλυ Ντίκινσον («44 ποιήματα και 3 γράμματα», Το Ροδακιό 2005), Σάντρο Πέννα («Ο σκονισμένος ποδηλάτης», Το Ροδακιό 2012), Ουίλλιαμ Σαίξπηρ («Σονέτα», αντίποδες 2018∙ β΄έκδοση οριστική 2024), Σαρλ Μπωντλαίρ («Παρισινοί πίνακες» και «Τα απαγορευμένα ποιήματα» από τα «Άνθη του Κακού», Μεταίχμιο 2021), Γ. Χ. Ώντεν («Η ασπίδα του Αχιλλέα», αντίποδες 2020). Συγκέντρωσε μεταφράσεις ποιημάτων του Πωλ Βερλαίν στο βιβλίο «Νυχτερινή φαντασία» (Ποταμός 1999)∙ εξέδωσε και σχολίασε την ποιητική σύνθεση του Ζήσιμου Λορεντζάτου «Θαλάσσια ξύλα» (Ίκαρος 2005 και περ. Νέα Εστία τχ. 1786, 2006)∙ συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα του τόμου «Ο Σεφέρης για νέους αναγνώστες» (Ίκαρος 2008).



(Πηγή: Eρρίκος Σοφράς, 2024)