Σκληρό, κοφτό, δίχως περιθώρια για εξωραϊσμούς. Το Γκιακ σε πετά στον βούρκο του πολέμου και της ενοχής, με μια γλώσσα σπασμένη, βαρύτερη απ’ τη σιωπή των ηρώων του. Δε σε χαϊδεύει. Σε ταρακουνά. Μερικές φορές με μπέρδεψε — όχι γιατί ήταν δύσκολο, αλλά γιατί ήταν αληθινό με τρόπους που δεν ήθελα να ...
Σε πρώτο ενικό Γλώσσα υπνωτιστική, ψυχή λιγάκι νυσταγμένη 29-06-2025 19:08
Διδακτικό Βαρετό
Όμορφα γραμμένο, με γλώσσα που ρέει σαν μουσική — αλλά κάπου χάθηκα στη διαδρομή. Οι ιστορίες είχαν κάτι το εσωστρεφές και ονειρικό, μα συχνά ένιωθα πως διάβαζα σημειώσεις κάποιου που ήθελε απλώς να μοιραστεί τις μουσικές του προτιμήσεις. Λογοτεχνία με στιλ, αλλά όχι με ψυχή που με άγγιξε....