Υπάρχουν ποιητικές συλλογές που αποκαλύπτουν αμέσως τον κόσμο τους· τα Περδικάκια της Μαρίας Μαρκαντωνάτου ανήκουν στις λίγες που τον οικοδομούν αργά, σχεδόν υπόγεια. Δεν στηρίζονται σε εντυπωσιασμούς ούτε σε εμφανείς ποιητικές κατασκευές· αντίθετα, αναπτύσσουν σταδιακά έναν κόσμο μνήμης, εμπειρίας και στοχασμού, όπου το προσωπικό βίωμα, η λαϊκή παράδοση, η γλώσσα και η ιστορική συνείδηση συνυφαίνονται σε μια ενιαία ποιητική εμπειρία.