Στην ποιητική συλλογή «Μειδίαμα Πορφύρας» ο έρωτας διατρέχει τον κόσμο όπως το φως διαπερνά το σούρουπο• άλλοτε ως λαχτάρα, άλλοτε ως μνήμη, άλλοτε ως υπόσχεση σωτηρίας.

Τα ποιήματα της συλλογής υφαίνουν έναν λυρικό διάλογο ανάμεσα στη φύση και την ανθρώπινη επιθυμία, ανάμεσα στη νεότητα και τον χρόνο που φεύγει, ανάμεσα στην ομορφιά και τη φθορά. Η γυναίκα αναδύεται ως μορφή έμπνευσης και πόθου, ενώ η αγάπη προβάλλει ως η μόνη δύναμη που αντιστέκεται στη διάψευση, στη μοναξιά και στις γκρίζες πολιτείες της εποχής μας.

Με γλώσσα αισθαντική και στοχαστική, η συλλογή ακροβατεί ανάμεσα στην ελπίδα και την απώλεια, αναζητώντας εκείνο το άφθαρτο στοιχείο που μπορεί ακόμη να λυτρώσει τον άνθρωπο: την ανάγκη για φως, για ομορφιά, για έρωτα.

*Στη συλλογή περιέχονται εικόνες χαρακτικών, τα οποία φιλοτέχνησε η εικαστικός Μαρία Λαγού για τις ανάγκες του βιβλίου.