Το Κυνήγι των λύκων της Λουίζ Μισέλ (1830-1905), που µεταφράζεται εδώ ολόκληρο, είχε χαθεί από το 1891 µέχρι την κριτική αποκατάσταση του ολοκληρωµένου κειµένου το 2018. Είναι ένα µυθιστόρηµα σύντοµο, βίαιο, βασισµένο σ’ ένα µήνυµα –πρέπει να ξέρουµε όχι µόνο να πεθαίνουµε αλλά και να σκοτώνουµε– και σ’ ένα τραγούδι: τα «Τέσσερα µαχαίρια». Ένα φρενήρες µυθιστόρηµα της τροµοκρατίας, στο οποίο δεσπόζει η αγάπη για τον άνθρωπο και η αγάπη για τον θάνατο, ένα κολασµένο κυνήγι που ενώνει µυθοπλασία, ιστορία, επικαιρότητα,
µεγάλους µύθους και κοσµογονικά οράµατα. Με ιδίωµα ρυθµικό και πολύγλωσσο, η Λουίζ Μισέλ, εγκατεστηµένη στο Λονδίνο από το 1890, ονειρεύεται το «φάντασµα του Μάη» να επιστρέφει, το αίµα της Κοµµούνας να ζητά εκδίκηση, τους κυνηγηµένους να εξεγείρονται ενάντια στους κυνηγούς, τη Γη να µεταµορφώνεται.

Ελάτε, το κυνήγι των ανθρώπινων λύκων άρχισε, είναι η γιορτή των κόκκινων γάµων!
Ελάτε, εσείς που σας βασάνισαν τις µανάδες κρατώντας σας στις φυλακές, για να παρατείνουν
την αγωνία τους.
Ελάτε, οι παράνοµοι που σκοτώνετε για να ζήσετε, αφού η αχρεία η κοινωνία σάς βάζει τη
λεπίδα στο χέρι.
Ελάτε, οι κλέφτες, οι ληστές, οι χαφιέδες που ζείτε απ’ το ανθρώπινο αίµα, επειδή έτσι σας
έκαναν.
Ελάτε, το κυνήγι των λύκων άρχισε.
Ελάτε, ελάτε όλοι, θύµατα και δήµιοι, γιατί όλοι θύµατα είναι, σκοτώστε όσους σας έστρεψαν
τον έναν ενάντια στον άλλον.
Σκοτώστε τους λύκους που ανοίγουν µε τα µυτερά τους δόντια το λαρύγγι του ανθρώπινου
κοπαδιού.
Του ανθρώπινου κοπαδιού που µπαίνει υπάκουα στο σφαγείο, αντί να χιµάει σύσσωµο στον
σφαγέα.
Ελάτε, κι ο κόσµος θα γίνει ελεύθερος.