Γεννήθηκα μ’ ένα τραγούδι: «Μες στης νύχτας το σκοτάδι…» Ήταν ο Κεφαλλονίτης πατέρας μου που τραγουδούσε, συνοδεία της κιθάρας του, τη «Σερενάτα» του Σούμπερτ με ελληνικούς στίχους. Έτσι απλά, οι μονωδίες του πατέρα μου και τα χορωδιακά τραγούδια της παρέας στο σπίτι ήταν η πρώτη μου μουσική τροφή, αυτή που με γαλούχησε κι αυτή που με μεγάλωσε.



Από το Νέο Ηράκλειο στον Πειραιά, από την Αθήνα στο Παρίσι, από το πιάνο στα μαθηματικά κι από εκεί πάλι και πάντα στη μουσική, ο Γιώργος Κουρουπός, με βαθιά ποιητική νοημοσύνη, πάθος για γνώση, εργατικότητα και πηγαίο χιούμορ, από παιδί αναζήτησε, βρήκε και μας χαρίζει την ξεχωριστή απόλαυση των επεξεργασμένων ήχων, τη χαρά της μουσικής.

Ένα μεγάλο εύρος θεμάτων καλύπτουν τα κείμενα του Γιώργου Κουρουπού. Κείμενα για τη μελοποίηση, για τη μουσική και το παιχνίδι, ή τη μουσική και τον χρόνο, κείμενα για σπουδαίες προσωπικότητες, δασκάλους ή φίλους του, τον Olivier Messiaen, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Νίκο Σκαλκώτα, τη Μαρία Κάλλας, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ή τον Σταύρο Μπένο, κείμενα για τη μουσική στο θέατρο, για τον ήχο στην Ιλιάδα, για τη γοητεία των μύθων· και πάλι, πάντα για τη μουσική, που από νωρίς έγινε στη ζωή του Γιώργου Κουρουπού «ταυτότητα, τόπος ονείρων και ευτυχισμένων συναντήσεων».