ΠΥΡΡΩΝ 2026 Μ.Χ. Η ίδια ερώτηση.
– Είσαι ο και λέγεσαι. Η απάντηση με άχρονα ρήματα. – Τα χαρτιά κι οι αριθμοί σας βαπτισμένα μ’ ονόματα αγνώστου. Τυφλός μες στους τυφλούς ραβδίζω την αλήθεια για έναν κόκκο, έστω. Χτυπάω στα λόγια και τις πράξεις του αγνώστου εαυτού, παρά τις διαφωνίες, στ’ όνειρο της ζωής η συμφωνία συνεχίζεται. Μένει το σκάψιμο με λέξεις αξίνες για να με βρω.
----------------------------------------------------
ΟIΔΙΠΟΔΟΣ AΘΛΑ
– Δύσκολα βήματα κόντρα στο ρέμα, η λάσπη του ποταμού στα γόνατα, βαθιές ανάσες κι ίδρως, αχάμνια. Οι αχτίνες του ήλιου τρυπάνε πέτασο και μάτια.

Άδικο, άδικο, αθέλητα στο ίδιο ποτάμι να ’μπω, να γίνω ατός μου απάντηση στο ρώτημα. Τώρα, με κατάρες στη φαρέτρα φεύγω, Αντιγόνη. Παύω. – Θα επιμένω, πατέρα.