Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, η Ιωάννα Πέτσα ξεδιπλώνει με τρόπο βαθύ και αληθινό όλες τις μεγάλες κινήσεις της ανθρώπινης ψυχής: την πτώση και την ανάταση, τον έρωτα και την απώλεια, το σκοτάδι και το ανέβασμα προς το φως. Τα ποιήματά της κινούνται ανάμεσα στη μνήμη και την αναγέννηση, στην ωμή πραγματικότητα και στη θαυμαστή μεταμόρφωση· και κάθε ένα τους αφήνει πίσω του μια σιωπηλή σπίθα ζωής, υπενθυμίζοντας ότι η ψυχή αντέχει περισσότερο απ\' όσο νομίζουμε.

Εδώ συναντάς τη γυναίκα που ξαναβάφει τα μαλλιά της γαλάζια και καρφιτσώνει αστέρια για να ξεκινήσει από την αρχή. Τον άνθρωπο που μέσα σε ένα δευτερόλεπτο χάνει τα πάντα, αλλά χαρίζει στον κόσμο την καθάρια τελευταία του σκέψη. Τον έρωτα που ανθίζει σαν άνοιξη και σβήνει σαν ανάσα. Τη νεράιδα της αγάπης που σκορπίζει φως στους περαστικούς. Και τη σιωπηλή εκείνη αλήθεια: πως ό,τι αγαπήσαμε βαθιά δεν σβήνει ποτέ, ακόμη κι αν νομίζουμε ότι το έχουμε καθαρίσει από τη μνήμη.

Η Ιωάννα Πέτσα υφαίνει έναν κόσμο όπου το καθημερινό γίνεται μύθος, το τραύμα βρίσκει φωνή και η αγάπη –σε όλες τις μορφές της– επιμένει. Ένα βιβλίο που αναπνέει με τον ρυθμό της ανθρώπινης καρδιάς: άλλοτε γρήγορα, άλλοτε αργά, μα πάντα ζωντανά. Ένα ταξίδι από τη μιζέρια στην αναγέννηση, από τον πόνο στην ελπίδα, από το σκοτάδι στη χρυσόσκονη της αγάπης.

Και εγώ, ως αδερφή της Ιωάννας, ξέρω κάτι ακόμη βαθύτερο: κάθε λέξη εδώ είναι αναπνοή δική της. Είναι οι πληγές της, τα όνειρά της, οι πτώσεις και οι άνοδοι που τη διαμόρφωσαν. Κι ίσως γι\' αυτό αυτά τα ποιήματά της ακουμπάνε τόσο τρυφερά, τόσο αληθινά, τις καρδιές όσων τα κρατούν στα χέρια τους. Γιατί μέσα τους υπάρχει η ψυχή της – και η ψυχή της ήταν πάντα φως.