«Οι άνθρωποι δεν συνδέονται στο διαδίκτυο, είναι στο διαδίκτυο», υπογράμμιζε η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) σε έκθεσή της το 2016. Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν τυχαία. Ήταν το αποτέλεσμα μιας πορείας που είχε ξεκινήσει ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 με όραμα την επίτευξη της κοινωνίας της πληροφορίας: μιας βαθιάς μεταμόρφωσης της οικονομίας, της πολιτικής και της καθημερινής ζωής μέσω των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας. Στον πυρήνα του, το όραμα αυτό προέβλεπε τη μετάβαση από τις βιομηχανικές κοινωνίες σε κοινωνίες όπου η πληροφορία και η γνώση αποτελούν καθοριστικά στοιχεία στη διαδικασία παραγωγής. Υπερεθνικές και εθνικές στρατηγικές, παράλληλα με τις τεχνολογικές εξελίξεις, οδήγησαν εντέλει στην εξάπλωση της χρήσης των νέων μέσων επιφέροντας δραστικές κοινωνικο-πολιτικές και οικονομικές αλλαγές. Ειδικότερα, το διαδίκτυο και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση αναδείχθηκαν σε κεντρικούς πυλώνες του μετασχηματισμού των σύγχρονων κοινωνιών. Στο βιβλίο εξετάζεται συστηματικά η εξέλιξη των πολιτικών που διαμόρφωσαν το ψηφιακό τοπίο στην Ευρώπη, στον κόσμο και στη χώρα μας, από τα πρώτα βήματα ρύθμισης και στρατηγικού σχεδιασμού της δεκαετίας του ’90, έως τις πιο ώριμες πρωτοβουλίες στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Πολιτικές οι οποίες έθεσαν τα θεμέλια για τις σημερινές εξελίξεις και αποτελούν πολύτιμα εργαλεία κατανόησης του παρόντος και του μέλλοντος του διαδικτύου και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, αλλά και των συνθηκών συγκρότησης μιας «συνδεδεμένης» κοινωνίας. Είναι το πρίσμα υπό το οποίο καθίσταται σαφές ότι η ουσιαστική και όχι η φορμαλιστική δημοκρατική πολιτεία είναι η βασική προϋπόθεση για τη συμβολή του ψηφιακού κόσμου στη βελτίωση των κοινωνικο-πολιτικών και οικονομικών όρων ύπαρξής της.