Η αλήθεια στις ιστορίες μου, παίζει με τους ήρωες και τις ηρωίδες μου.
Της αρέσει το κρυφτό. Αυτή αποφασίζει πότε θα εμφανιστεί και με ποιον τρόπο. Είτε ευπρόσδεκτη, είτε ανεπιθύμητη, αλλά πάντα σχεδόν καθυστερημένη.
Επειδή, χρειάζεται το χρόνο της για να μεταμφιεστεί…
Κάποιες φορές παρουσιάζεται σαν κακιά μάγισσα χαμογελώντας σαρκαστικά, άλλες σαν γυναίκα απεριποίητη και βρώμικη και ελάχιστες φορές σαν μια μικρή κοπέλα που έχει χάσει το δρόμο της.
Είναι ντυμένη πότε στα άσπρα, πότε στα κόκκινα και πολλές φορές στα μαύρα. Σε απόλυτη αρμονία με τα δώρα που κουβαλάει. Κάποιες φορές κρατάει το φάρμακο της λύτρωσης, κάποιες άλλες ένα όπλο θανατερό και τις περισσότερες ένα κουτί γεμάτο με παράταιρα και πρωτόγνωρα αντικείμενα τα οποία ο παραλήπτης αδυνατεί να τα ονομάσει, να τα εξηγήσει και να τα διαχειριστεί.
Κάποιες λίγες φορές εμφανίζεται σαν μικρό κοριτσάκι, λευκοντυμένο, κρατώντας στα χέρια του γλυκά και λουλούδια.
Αρκετές φορές κρύβεται μέσα μας γιατί η ψυχή μας πάντα είναι γεμάτη με ανεξερεύνητα μονοπάτια κι εκεί νιώθει ασφαλής. Τότε είναι όμως, που θυμώνει περισσότερο όταν δεν την ψάχνουμε. Παρουσιάζεται μπροστά μας, ξαφνικά και ολόγυμνη για να μας τρομάξει!