Οι «Καρποί» τής έρευνας και οι «Κλάδοι» τους: μια στάση και
μια προσδοκία. Αμφότερες η Διδασκαλία, σε οποιαδήποτε βαθ-
μίδα, και η Μελέτη, που την προετοιμάζει και την συνοδεύει σε
όλη την διάρκεια της πορείας της, οφείλουν –και μακάρι οι συν-
θήκες να ευνοήσουν ώστε να μπορέσουν–, αφού περατωθούν,
να σταθμεύσουν, προκειμένου να επιμεληθούν (και, πιθανώς, να
ολοκληρώσουν) τα πεπραγμένα τους, πριν τα παραδώσουν σε
σύγχρονους/-ες και μεταγενέστερους/-ες, διατηρώντας την ελπί-
δα ότι αυτοί (εκείνοι)/ αυτές (εκείνες) θα ενδιαφερθούν και θα τα
ακολουθήσουν ή θα τα οδηγήσουν στις παντοειδείς διακλαδώ-
σεις τους στον χώρο τής γνώσης.[…] Τα Δοκίμια–Μελέτες τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην πα-
ρούσα συγκεντρωτική έκδοση έχουν αναθεωρηθεί και συμπλη-
ρωθεί, κάποια σε μεγάλο βαθμό και κάποια άλλα σε μικρότερο·
σε ό,τι με αφορά, θεωρώ πως τα εκθέτω στην δημόσια κριτική εκ
νέου[…].