Μέι

Μάιο γεννήθηκα
κι αυτό το φως του
χιλιάδες χρόνια φυλαγμένο
με μπερδεύει με την ειρήνη
μου αρέσει η ελπίδα στις μέρες του
μεγαλώνουν χωρίς να βιάζονται
μου αρέσουν οι τρυφερές
του ήλιου του φιλοφρονήσεις
και στα σούρουπά του αυτός ο ίδιος ήλιος
άσεμνα χώνει δάχτυλα πορτοκαλί
μόνο τα σύννεφα πασχίζουν να τα κόψουν
και πότε-πότε η νύχτα με μια βροχή
πέφτει, ξεπλένει βρωμιές και αμαρτίες
Μυρίζω
γεμίζει το στήθος θαύματα
Αυτά τα πράγματα δεν κρατούν πολύ
Μισή σελίδα σε ένα βιβλίο με ποιήματα