Τέσσερις ποιητικές συλλογές, που αναπάντεχα εξαφανίστηκαν συν μία που χάθηκε στης πανδημίας το αβέβαιο κλίμα επιστρέφουν και συναντιούνται σ’ έναν τόμο, στο Μεταίχμιο ανάμεσα στο τέλος μιας εποχής και στην αρχή μιας άλλης, καθώς Ήχοι-απόηχοι του βιωμένου χρόνου αναβιώνουν τις Λευκές συνομιλίες για την ποίηση και τη μουσική, με το βλέμμα στραμμένο στο Σημείο φυγής αναζητούμε μέσα από τα προσωπεία μυθικών και πραγματικών προσώπων την Άγνωστη φίλη που δεν έπαψε ποτέ να ορίζει μυστικά τα βήματά μας, να είναι η αόρατη πυξίδα στους καιρούς που έρχονται, αυτή που ωροφόρος κρατά ένα μεγάλο ρολόι, τιμόνι για το ταξίδι, όσο κρατήσει.