Ένας νεαρός εκπαιδευτικός προσλαμβάνεται ως δάσκαλος στο ίδιο σχολείο όπου κάποτε φοίτησε ως μαθητής. Την παραμονή του αγιασμού, οι αναμνήσεις τον κατακλύζουν: τα μαθητικά του χρόνια, οι πρώτες του αγάπες για τα βιβλία και, πάνω απ’ όλα, ένας δάσκαλος που σημάδεψε την παιδική του ηλικία – ο κύριος Νικηφόρος. Εκείνος που, με έμπνευση και επιμονή, δημιούργησε τότε τη σχολική βιβλιοθήκη. Την επόμενη μέρα, με ανυπομονησία, επιστρέφει στον χώρο της παλιάς βιβλιοθήκης. Τι θα αντικρίσει εκεί; Ποια ιδέα θα «γεννηθεί» στο μυαλό του; Και πώς θα προσπαθήσει να την κάνει πραγματικότητα; Πώς προέκυψε η φράση: «Πόρτα κρυφή… πόρτα μαλαματένια»; Κάποια στιγμή, ο νεαρός δάσκαλος θα πει: «Εσείς, κύριε Νικηφόρε, μας μάθατε να ονειρευόμαστε την πραγματικότητά μας».
Ένα βιβλίο που συγκινεί και προσφέρει μια διαφορετική ματιά στα πράγματα, κάτι δυσεύρετο και πολύτιμο στις μέρες μας: ευαισθησία, ρομαντισμό και αισιοδοξία.
Σημείωση: Εδώ συζητάμε γενικά για το βιβλίο, δεν είναι ο χώρος τής βαθμολόγησης ή της κριτικής μας για το βιβλίο.