Το έργο αυτό αποτελεί μια προσωπική ματιά της Νάντιας Βαλαβάνη στις πτυχές εκείνες του έργου του Μπρεχτ, εννοιολογικά κι αισθητικά, πολύ περισσότερο από τις περισσότερο αναγνωρισμένες πτυχές της μπρεχτικής δημιουργίας, όπως είναι π.χ. το επικό του θέατρο (τα επονομαζόμενα και «μεγάλα έργα» του…).
Έτσι, για παράδειγμα, το πρώτο μέρος, μακράν από το ν’ αποτελεί μια εισαγωγή στο θέατρο του Μπρεχτ, καταπιάνεται με μια και μόνη κατηγορία έργων του, το κατεξοχήν πειραματικό μέρος του μπρεχτικού θεατρικού corpus, τα περισσότερα από αυτά τα μικρά θεατρικά έργα σε ημιολοκληρωμένη μορφή, που ωστόσο ο Μπρεχτ θεωρούσε προάγγελο για το θέατρο του μέλλοντος. Αυτή η κατηγορία θεατρικών έργων, τα λεγόμενα διδακτικά θεατρικά έργα (Lehrstucke), από κοινού με τους πολιτιστικούς θεσμούς του εργατικού κινήματος, σοσιαλδημοκρατικής και κομμουνιστικής προέλευσης, της κοινωνικής περιόδου που τα γέννησε, της ολιγόχρονης «δημοκρατίας χωρίς δημοκράτες» (Κουρτ Τουχόλσκι) Γερμανίας της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, υπήρξαν αντικείμενο πολύχρονης μελέτης και γοήτευσαν προσωπικά τη συγγραφέα όσο ελάχιστοι άλλοι τομείς του Μπρεχτικού έργου. Παρ’ όλο που το βιβλίο ασχολείται και μ΄ άλλα επιμέρους είδη της μπρεχτικής δημιουργίας, καθώς και με πλευρές της σύγχρονης πρόσληψης της, είναι τα διδακτικά θεατρικά έργα αυτά που «χάρισαν» τον τίτλο της παρούσας έκδοσης Ο θεατής (και ο ηθοποιός επίσης) ως παραγωγός: παραφράζοντας τον αντίστοιχο τίτλο του Βάλτερ Μπένγιαμιν για τον Μπρεχτ, Ο συγγραφέας ως παραγωγός.
Ακριβώς γι’ αυτό, η έκδοση αυτή αποτελεί προσωπικά για τη συγγραφέα την τελική επιτομή μιας προσωπικής σχέσης με τον Μπρεχτ και το έργο του, που ξεκίνησε πολύ νωρίς και, με χρονικές ασυνέχειες, κενά και άλματα μέσα στον χρόνο, εξελίχθηκε σε πολύ στενή.