«Ένας παλιός μύθος λέει πως κάποιες γυναίκες πρόσφεραν ένα κλαδάκι σκίνου στους ναυτικούς άντρες τους με την ευχή να επιστρέψουν πριν αυτό ξεραθεί…»

«Αγάπησα τον Φίλιππο γνωρίζοντας πως η ζωή του είναι η θάλασσα και η δική μου ένας κόσμος γεμάτος κανόνες και πρέπει στη στεριά. Η σχέση μας έπρεπε να παραμένει κρυφή, μετρημένη σε λίγες ώρες μαζί και σε αμέτρητα αντίο.
»Στο νησί μου, τη Χίο, με την ευωδιά της μαστίχας και των εσπεριδοειδών να μας πλημμυρίζει, οι δύο κόσμοι μας δέθηκαν σε έναν περίτεχνο ναυτικό κόμπο.
»Όταν ζωντάνεψε ο εφιάλτης, κατάλαβα πόσο εύθραυστα είναι όλα όσα αγαπάς και πόσο κοντά μπορεί να βρεθείς -μέσα σε μια στιγμή- στο να τα χάσεις.
»Και τότε συνειδητοποίησα πως δεν έχει σημασία πόσο μακριά φεύγεις, αλλά να έχεις λόγο να επιστρέφεις πάντα… στο λιμάνι σου».

Με φόντο τη ναυτιλία και τη Χίο, ανάμεσα σε ανοιχτές θάλασσες, κινδύνους και περιπέτειες, ένας έρωτας θα γίνει ακατάλυτος δεσμός.

«Μιλά ένας μύθος για κάποιο καράβι ακυβέρνητο, που χρόνια βολόδερνε μοναχό στις θάλασσες, χωρίς πλήρωμα, χωρίς καπετάνιο. Κανείς δεν μπόρεσε να το τιθασεύσει. Στοιχειωμένο πλανιόταν, παραδομένο στα ρεύματα, κι όμως ποτέ δεν τσακιζόταν, ποτέ δεν βυθιζόταν. Μονάχα ταξίδευε, πεισματάρικο, σε άγνωστα νερά. Κάπως έτσι μοιάζει όταν ο έρωτας κυβερνάει το μέσα σου».
Ένα βιβλίο για τη μοναξιά εκείνων που φεύγουν και τη σιωπηλή δύναμη εκείνων που περιμένουν, για έρωτες που δοκιμάζονται, αλλά μένουν ακλόνητοι.