Μια γαλάζια πεταλούδα πάνω σε ένα χρυσό χτένι. Να χτενίζεται μ’ αυτό κάθε πρωί δίπλα στο σαχνισίνι της, μέχρι να την ανταμώσει ο έρωτας. Πιο όμορφη δε μπορούσε να γίνει, είχε πάρει τα καστανόξανθα μαλλιά και τα πράσινα αμυγδαλωτά μάτια από τη προγιαγιά της, τη Μελισσίνη. Μα δεν είχε πάρει μόνο την ομορφιά από εκείνη, είχε πάει και το χάρισμα. Μια Ελίφ τόσο ανθρώπινη όσο και αερική, μια γυναίκα που αγαπά με πάθος και αγαπιέται παράφορα από τους δύο άντρες στη ζωή της. Ζήλια, φόβο και σεβασμό αποπνέει το κάθε της βήμα. Ζήλια για τη δύναμη που κληρονόμησε μόνο εκείνη, από όλες της κόρες της Αγγέλας. Φόβο για τη δύναμη που μέρα με τη μέρα θεριεύει μέσα της. Μα και το σεβασμό ολάκερης της Σμύρνης για τη δικαιοσύνη των αποφάσεων της. Της επιτρέπονται τα πάντα. Το μόνο που δεν κάνει να δοκιμάσει είναι να επέμβει στα μελλούμενα, δεν επιτρέπεται να ταράζεις την ισορροπία του κόσμου. Κι όμως θα έρθει η στιγμή που θα σπάσει μπροστά στην αγάπη. Κάθε τρεις γενιές και μία Ελίφ. Έτσι πρόσταξε η μοίρα.