Ο Νίκος Μυλόπουλος συνθέτει και εκθέτει με θαυμαστή ισορροπία και συνέπεια τα περιστατικά της πεπερασμένης ζωής των ανθρώπων και των πραγμάτων. Σχολιάζει, παίρνει θέση, μιλάει στην αγορά. Η ατομικότητά του, το ιδιωτικό, ασφυκτικό, στενό, δεν τον αφορά πλέον. Οι επιλογές του σαφείς, επιτρέπουν πολυεπίπεδες αναλύσεις στο όνομα του εμείς κι όχι του εγώ. Το ποιητικό σώμα εισχωρεί αβίαστα στον αναγνώστη, για να εκδηλωθεί μέσα του. Ο ποιητής αποδεσμεύεται από το έργο του και ως αντίδωρο μας το προσφέρει. Τα λόγια του είναι εκείνα ακριβώς που κι εμείς θα θέλαμε να πούμε ή να γράψουμε.