Εδώ να ξαναπούμε, κλείνοντας αυτή τη φορά το κεφάλαιο «Η Γένεση Των Δυσλειτουργιών Του Ανθρώπινου Οργανισμού», ότι η κεντρική ιδέα του βιβλίου που διαβάζεται τώρα, διαφοροποιημένη από τη μέχρι στιγμής επίσημη ιατρική, βασίζεται σε έναν λόγο που άκουσα από τον Αργύρη Τσακαλία και τον συγκράτησα αμέσως.

Είπε Κάποτε Ο Σοφός, Συγχωρεμένος Πια, Αλλά Παντοτινός Μας Φίλος Αργύρης, Ότι:
«Το 99% των ασθενειών είναι ασθένειες του μυαλού».

Να γράψουμε συμπληρώνοντας, αλλά όχι και τόσο εύκολα να μπορέσει να συγκρατηθεί στη μνήμη όπως το παραπάνω συνθηματικό απόφθεγμα, ότι αυτό που φαίνεται να εκφράζει καλύτερα την όλη κατάσταση είναι το εξής:
Οι επίκτητες ασθένειες φαίνεται ότι συλλαμβάνονται, επωάζονται, εκκολάπτονται και τελικώς γεννιούνται στην απαρχή τους στο μυαλό, από την επεξεργασία τού περιβάλλοντος -φυσικού και δομημένου- και του εαυτού από αυτό.
Σκεπτόμενοι παρόμοια:
Οι κληρονομημένες ασθένειες θα πρέπει με την ίδια διαδικασία, να γεννήθηκαν στο μυαλό των προγόνων μας, όταν ζούσαν, έως επτά γενεές πριν.
Υπό αυτήν τουλάχιστον την έννοια, αν είχαμε τον χρόνο, να θεραπεύσουμε επτά γενεών επεξεργασία του περιβάλλοντος από το μυαλό, καθώς και τη μέθοδο που η δική μας -δηλαδή πρωταρχικώς του Αργύρη Τσακαλία μέθοδος- σχετίζεται με τις φυσικές, όμορφες, νοερές εικόνες· όλες οι ασθένειες θα ήταν αντιστρεπτές…