Τα «Κουταλάκια» της Χαριτίνης Ξύδη είναι ένα υβριδικό βιβλίο ποίησης και πεζού στοχασμού, μια ιδιότυπη συλλογή στιγμών, σκέψεων και εσωτερικών τοπίων που γεννιούνται από μια επαναλαμβανόμενη, σχεδόν τελετουργική πράξη: το πλύσιμο κλεμμένων κουταλιών μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο της κουζίνας.

Με αφετηρία την καθημερινότητα στα Άνω Πατήσια και φόντο μια πόλη που άλλοτε μοιάζει κενή και άλλοτε ιερή, το βιβλίο κινείται ανάμεσα στο λαϊκό τραγούδι και την υψηλή ποίηση, στον Celan και την Τζένη Βάνου, στον Τσαρούχη και τον Chagall. Οι στίχοι λειτουργούν σαν μικρά, αυτόνομα θραύσματα μνήμης και συναισθήματος, που όμως ενώνονται από έναν κοινό παλμό: την ανάγκη για εξανθρωπισμό, αγάπη, συγχώρεση και θυελλώδη έρωτα.

Η γραφή της Ξύδη είναι άμεση, εξομολογητική και ταυτόχρονα βαθιά στοχαστική. Με λόγο που ισορροπεί ανάμεσα στη λιτότητα και τη συγκίνηση, μιλά για την πόλη, τη φθορά, την πολιτική, τον πόλεμο, τις χαμένες και σωτήριες σχέσεις, αλλά και για εκείνη τη λεπτή χαραμάδα φωτός από όπου «μπαίνει όμορφος, γυμνός και δακρυσμένος» ο Άλλος.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται σαν προσωπικό ημερολόγιο και ταυτόχρονα σαν συλλογικό βίωμα. Ένα βιβλίο για όσους πιστεύουν πως «όσοι έχουν αγαπηθεί πολύ δεν πεθαίνουν» και πως, ακόμη και μέσα στη γενική παρακμή, η ποίηση μπορεί να λειτουργήσει ως καταφύγιο, παρηγοριά και πράξη αντίστασης.