Το βλέμμα της Έχιδνας στον καθρέφτη είναι ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα που εξερευνά την ανθρώπινη ψυχή μέσω της αλληγορίας της «μόλυνσης της Έχιδνας». Οι ήρωες φέρουν τα βαριά φορτία των ενδοβεβλημένων αξιών της οικογένειας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, τα οποία παγώνουν τη ροή της ζωής τους και μπλοκάρουν κάθε εξέλιξη.
Στην πορεία της ψυχοθεραπείας, τα πρόσωπα αντιμετωπίζουν προβολές φόβων που αναδύονται από το ασυνείδητο και μοιάζουν με τέρατα, παιδιά της Έχιδνας. Μέσα από τη συνάντηση με αυτά τα τέρατα, αντιλαμβάνονται ότι κάθε φόβος αποτρέπει ή αναστέλλει την προσωπική ανάπτυξη, αλλά και ότι η συνειδητοποίηση και η αποδοχή του οδηγούν σε εσωτερική απελευθέρωση.
Το έργο συνδυάζει φιλοσοφική σκέψη, ψυχαναλυτική εμβάθυνση και λογοτεχνική αφήγηση.