Είναι μια νύχτα που μαίνεται φοβερή καταιγίδα. Το Παιδί είναι εικοσάχρονος φοιτητής και έχει επιστρέψει στο χωριό του για την περίοδο των γιορτών. Παρά την καταρρακτώδη βροχή, το Παιδί διασχίζει τον δρόμο τρέχοντας και πάει ακριβώς απέναντι, στου παιδικού του φίλου Κάππα. Βλέπει μια ταινία με τον φίλο του και γύρω στις 22:00 τον καληνυχτίζει και του λέει ότι πάει σπίτι. Η καταιγίδα μαίνεται ακόμα. Το Παιδί ανασηκώνει την κουκούλα του και πηδάει βιαστικά ζιγκ ζαγκ ανάμεσα στις νερολακκούβες. Δυο γείτονες επιβεβαιώνουν ότι γύρω στις 22:00 είδαν πράγματι το Παιδί να τρέχει μέσα στην μπόρα και να μπαίνει σπίτι του. Περνάνε κάμποσες ώρες. Γύρω στις 02:00 το πρωί, και ενώ ο Κάππα έχει πέσει για ύπνο από ώρα, χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι η μητέρα του Παιδιού. Θέλει να μάθει αν το Παιδί είναι ακόμα εκεί. Ο Κάππα τής λέει ότι το Παιδί έχει φύγει από νωρίς και πως του είπε ότι πάει σπίτι (...)