Γεννήθηκα τον περασμένο αιώνα! Το όνομά μου είναι Αριάννα από το Αριάδνη της μάνας μου και το Άννα της γιαγιάς μου. Όνομα με κραυγές απόγνωσης του ΑΛΦΑ για τον απόηχο της θνητότητάς μου· και δύο “νν” στην τελική κατάληξη των επικλήσεων μου στον αφέντη χρόνο, να αφήσει πίσω του περνώντας κάποια ίχνη αθανασίας. Ήμουν τριών ημερών, όταν άρχισα να βλέπω οράματα. Έτσι ένα πρωί είδα τη μάνα μου να με ευλογεί και να σταυρώνει τρεις φορές το μικρούλι μαξιλάρι μου, πάνω απ’ την κούνια μου· και ύστερα να σταυροκοπιέται και η ίδια για να μου γράψουν οι τρεις Μοίρες ένα καλό σενάριο για της ζωής μου το μοναχικό ταξίδι, που εκείνη εύχονταν να ‘ναι μακρύ, γεμάτο εμπειρίες συναρπαστικές και γνώση, εμένα όμως μου φάνηκε μικρό· γιατί τώρα που γράφω, βλέπω πως κάποιες εκκρεμότητες μου έμειναν ακόμα, ώσπου να πάρω το πλοίο της επιστροφής για την αιωνιότητα του πνεύματος ή για το πουθενά… Ποιος ξέρει! […]

Το νέο μυθιστόρημα της κας Μανωλοπούλου Άννας είναι ένα έργο βαθιά υπαρξιακό και φιλοσοφικό, όπου η πρωταγωνίστρια, η Αριάννα, διανύει μια πορεία ωρίμανσης και ενδοσκόπησης. Αναμετριέται με τις μνήμες της, με τις πληγές και τις χαρές της ζωής μέσα από συναντήσεις – άλλοτε τρυφερές, άλλοτε καθοριστικές – με πρόσωπα που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα μέσα της.