Τα Μαθήματα μουσικής του Μάριου Σταυρόπουλου είναι ένα βιβλίο που επιλέγει εξαρχής τον χαμηλό τόνο. Δεν επιδιώκει την εντύπωση ούτε τη συναισθηματική κορύφωση· αντιθέτως, προχωρά με σταθερό ρυθμό, επενδύοντας στη διάρκεια και στην εσωτερική συνοχή της αφήγησης. Η μουσική λειτουργεί ως πεδίο εμπειρίας και όχι ως διακοσμητικό μοτίβο, ανοίγοντας έναν χώρο όπου η μαθητεία ταυτίζεται με τη διαμόρφωση του χαρακτήρα.

Ο κεντρικός ήρωας, ο Μικρός, έρχεται σε επαφή με τη μουσική μέσα από την εκμάθηση του πιάνου. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή υπερβαίνει την απόκτηση τεχνικής δεξιότητας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η σχέση με τον χρόνο, την επανάληψη, την αποτυχία. Η παρουσία του δασκάλου δεν προβάλλεται ως αυθεντία αλλά ως σταθερό σημείο αναφοράς, που εισάγει τον μαθητή σε μια ηθική της προσπάθειας και της ευθύνης. Η μαθητεία αναδεικνύεται ως διαδικασία που απαιτεί επιμονή και αποδοχή των ορίων.