Αγάπησα τους ανθρώπους
λύγισα σ’ άδεια τρένα
κι αγαπώ της ποίησης
τον άπαρτο υμένα.
***
Το Κι αγαπώ της ποίησης είναι ένα βιβλίο διττό: ποιητική κατάθεση και, ταυτόχρονα, στοχαστική ερμηνευτική προσέγγιση. Στο πρώτο μέρος, τα ποιήματα κινούνται ανάμεσα στη μνήμη, τη φθορά, την ιστορική συνείδηση και την προσωπική αγωνία· λιτοί αλλά πυκνοί στίχοι, όπου η εικόνα δεν στολίζει – σημαίνει.

Στο δεύτερο μέρος, ο συγγραφέας στρέφεται στο έργο του Νίκου Καββαδία, προσεγγίζοντας τα ποιήματα «Federico García Lorca» και «Εσμεράλδα». Με καθαρή μέθοδο και χωρίς ευκολίες, φωτίζει τη δομή, τις ιστορικές και ιδεολογικές συνδηλώσεις, και την εσωτερική ποιητική λογική που τα διατρέχει. Μέσα από μια ματιά αντισυμβατική, που δεν διστάζει να αναμετρηθεί με το παράλογο ή να προσπεράσει τις έτοιμες εξηγήσεις, ο συγγραφέας αναζητά την ουσία πέρα από τα στερεότυπα.

Ένα βιβλίο για τον αναγνώστη της σύγχρονης ποίησης, αλλά και για όποιον αναζητά μια σοβαρή, τεκμηριωμένη ανάγνωση του Καββαδία: όχι για να «εξηγήσει» την ποίηση, αλλά για να την πλησιάσει, με σεβασμό, επίγνωση και αγάπη.