Η Στέλλα περιμένει τη μεταφορική. Πρέπει να τελειώνει με τις κούτες και να αφήσει το σπίτι όπου πέρασε τη μισή της ζωή. Εκτός από τους τοίχους, θα αφήσει μαζί και τη συζυγική της ταυτότητα. Ανάμεσα σε κούτες, θύμησες, αντοχές μετρά όσα έχασε και όσα θα της λείψουν.

Η απρόσμενη συνάντηση με τον νεαρό Άλεξ θα της δώσει το τελικό σπρώξιμο που χρειάζεται για να βγει έξω από την πόρτα, θα τη γεμίσει ευγνωμοσύνη για το τυχαίο και θα γίνει αστέρι, όχι από αυτά που σβήνουν αλλά από εκείνα που καθοδηγούν.