Στο βιβλίο μου «Ευχές και κατάρες» καταγράφω τον τρόπο με τον οποίο ο λαός μας πίστευε και εξακολουθεί να πιστεύει στις ευχές και τις κατάρες: πώς και πότε τις έλεγε, όπως τις άκουσα, τις διάβασα και τις θυμάμαι.
Οι κατάρες –όπως και οι ευχές– συναντώνται στις παροιμίες, στα παραμύθια, στα δημοτικά τραγούδια, στην καθημερινότητα και γενικότερα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Αντικατοπτρίζουν την ευαισθησία, το ήθος και την ψυχοσύνθεση του λαού μας, φωτίζοντας μια πλούσια, ζωντανή και συχνά παραγνωρισμένη πτυχή της λαϊκής μας παράδοσης.