Ιστορίες μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, μυθολογίας, επιστήμης και μυθοπλασίας. Υδρόβια όντα, με ουρές ή χωρίς ουρές, ψάρια του παραμυθιού, του έρωτα, ψάρια με συνήθειες ανθρώπινες, ψάρια της αμφιβολίας και της αμφιθυμίας. Μοναδικά υδρόβια όντα στον κοινόχρηστο χώρο του Κάφκα, του Σαχτούρη, του Λευκάδιου Χερν και του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Εξωτικά, ασυνήθιστα πλάσματα με φλογερά συναισθήματα και διονυσιακές αρετές, κρυμμένα στη μνήμη των ανθρώπων, αποκαλύπτονται διασχίζοντας τις σελίδες του βιβλίου και αναστατώνουν την πραγματικότητα, κολυμπώντας στον ωκεανό της έκστασης. Απρόσμενες και αδιανόητες συναντήσεις στον βυθό των ωκεανών και στα ρηχά της θλίψης. Λόγος σατιρικός, αλληγορικός, λόγος συντροφικός, ζεστός για τα κρύα βράδια του χειμώνα και δροσερός για τις ζεστές καλοκαιρινές νύχτες.
********************************************************************************************
Ο Γιάννης Πάσχος δημιουργεί ένα σύμπαν εκρηκτικό, που για να μπεις θα πρέπει να επαναβαπτιστείς σε μια αθωότητα και να αρθρώσεις τον κόσμο σε λόγο από την αρχή.
Εύη Κουτρουμπάκη, alterthess.gr

Όλα μαγειρεύονται μαστόρικα στην πασχική χύτρα σε μια πεντανόστιμη δυναμωτική κακαβιά που θα μπορούσε να είναι και μαγικός ζωμός.
Αλεξάνδρα Σαμοθράκη, Περί ου

Έγραφα το 2022 για το Χρονικό ενός δυσλεκτικού πως λειτουργούσε με έναν αφηγητή και με έναν συγγραφέα οι οποίοι αποδεικνύονταν φάροι ζωής και θαλεροί θιασώτες της αισιοδοξίας. Τέτοιος ακριβώς φάρος αποδεικνύεται και στις Ουρές ο Πάσχος, ακόμα κι αν το μαύρο και το πένθος θέλουν κάποτε να μας κρυφοκοιτάξουν, πλην τόσο υποβλητικά, μέσα από τις σελίδες του.
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου​, Η Εποχή

Κλείνοντας το βιβλίο, ο αναγνώστης στοχάζεται πάνω στα κείμενα-παραμύθια του Γιάννη Πάσχου. Συμπερασματικά, κατορθώνει να διασκεδάζει και να προβληματίζει ταυτόχρονα.
Φίλιππος Φιλίππου, Φρέαρ

Ο Πάσχος λειτουργεί ενίοτε σαν τη δελφινολαμπίδα του βιβλίου του: «ταξινομεί τα πάθη των υπάρξεων που δεν αναγνωρίζει η ιστορία». Οι άνευ συμβιβασμών επιθυμίες στις Ουρές διασχίζουν τον χρόνο, εφορμώντας σε συνεχόμενες εναλλαγές ανάμεσα στη στεριά και το νερό.
Κωστούλα Μάκη, Bookpress

Ο βυθός του βιβλίου δεν είναι μόνο τόπος θαλάσσιων πλασμάτων είναι το βάθος του εαυτού μας. Εκεί όπου υπάρχουν επιθυμίες που δεν ολοκληρώθηκαν, μνήμες που μας ακολουθούν, φόβοι και όνειρα που συνυπάρχουν. Οι «ουρές» γίνονται σύμβολο όλων αυτών των εκκρεμοτήτων που μας διαμορφώνουν.
Λένα Αλμπάνη, Ο Αναγνώστης

Ο συγγραφέας δεν περιγράφει απλώς έναν φανταστικό κόσμο. Κάνει κάτι πιο παλιό, σχεδόν αρχέγονο — αφηγείται με τον τρόπο των μύθων. Και όπως σε κάθε αληθινό μύθο, πίσω από τα πλάσματα κρύβεται ο άνθρωπος. [...] οι Ουρές χρησιμοποιούν το παράδοξο, το ονειρικό, το θαλάσσιο, όχι για να μας απομακρύνουν από την πραγματικότητα, αλλά για να μας επιστρέψουν σε αυτήν πιο αληθινούς.
Μαίρης Γκούβα, Χάρτης

Οι Ουρές του Γιάννη Πάσχου συνιστούν μία από τις πιο ιδιότυπες και γοητευτικά απροσδιόριστες προτάσεις της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας.
Ρένα Σαμαρά-Μάινα, Παρατηρητής της Θράκης

Κάθε βιβλίο του Γιάννη Πάσχου, είτε είναι μυθιστόρημα, νουβέλα, συλλογή διηγημάτων ή ποιημάτων, είτε κινείται στο σταθερό έδαφος της αυτοβιογραφίας ή λικνίζεται στα κύματα της φαντασίας, αποτελεί ακόμη μια απόδειξη ότι ο συγγραφέας του είναι ένας αυθεντικός homo ludens.
Έλενα Μαρούτσου, Η Εφημερίδα των Συντακτών

Ο Πάσχος προσεγγίζει τα πράγματα και τις καταστάσεις έκκεντρα, αντισυμβατικά, με ευαισθησία, με μεγάλη δόση φαντασίας, με χιούμορ και περιπαικτική διάθεση, με ερωτισμό και πάθος.
Κώστας Περδικάρης, Fractal