«Το κεντρικό σημείο της προσωπικότητάς μου ως καλλιτέχνη είναι ότι είμαι ένας δραματικός ποιητής· έχω διαρκώς, σε όλα όσα γράφω, την εσωτερική έξαρση του ποιητή και την αποπροσωποποίηση του δραματουργού», δηλώνει ο Φερνάντο Πεσσόα, αποκαλύπτοντας όχι μόνο τη σύνδεση της ετερωνυμικής δημιουργίας με το θέατρο, αλλά και τη σημαντική θέση που κατέχει στο σύνολο του έργου του. Ο Ναυτικός, αλλά και όλα τα θεατρικά πεσσοανικά κείμενα, ολοκληρωμένα ή μη, ανήκουν «στην κατηγορία του “μετα-δραματικού”, ή ακόμα καλύτερα σε αυτήν την περίπτωση του “αντιδραματικού”, του “ποιητικού” με μια έννοια επιθετικής επικράτησης του λόγου επί της δράσης, του μονολόγου επί του διαλόγου, αλλά και της εσωτερικότητας/της ανάγνωσης επί του θεάματος/της θέασης», σημειώνει η Δήμητρα Κονδυλάκη.