«Θέλω να µ’ αγαπούν… Να χαθώ…
Να γίνω αέρας…»
Ένας γάμος που μοιάζει με πεδίο μάχης. Μια κόρη που επιστρέφει με σχέδιο σωτηρίας. Και μια θεία που –κυριολεκτικά– ξεχνάει ποια είναι.
Η φθορά της συνήθειας, τα απωθημένα που συσσωρεύονται και οι μικρές καθημερινές παθογένειες της κλασικής ελληνικής οικογένειας ξεδιπλώνονται με καυστικό χιούμορ και ανελέητη ειλικρίνεια.
Ο Ντίνος και η Μίρκα, παντρεμένοι χρόνια, ζουν σε ένα συνεχές συγκρουσιακό περιβάλλον χλευασμού, προσβολών, σεξουαλικών υπονοούμενων και συχνών απειλών χωρισμού – που, φυσικά, ποτέ δεν γίνονται πράξη.
Όταν η κακομαθημένη κόρη τους, η Τζέρη, επιστρέφει από την Αγγλία, φέρνει μαζί της όλες τις άλυτες εντάσεις του παρελθόντος. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Λίζα, αδερφή της Μίρκας, η θεία με τη ραγδαία προοδευτική άνοια, εισβάλλει μετατρέποντας το σπίτι σε σκηνικό κωμικοτραγικών καταστάσεων, όπου η πραγματικότητα και η λήθη συγκρούονται διαρκώς.
Μέσα από απανωτά γλωσσικά ολισθήματα, διαλείψεις μνήμης και απρόβλεπτες αντιδράσεις, το έργο εξερευνά με χιούμορ και τρυφερότητα τη δυσκολία της συνύπαρξης με έναν άνθρωπο που χάνει σταδιακά την επαφή με το παρόν.
Όμως, πίσω από τις συγκρούσεις και τα παρανοημένα λόγια, αυτό που τελικά αναδεικνύεται είναι η προσπάθεια να παραμείνουν, με όποιον τρόπο μπορούν, «για πάντα μαζί».
Μια σύγχρονη κωμωδία που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση, φέρνοντας στη σκηνή τη χαοτική τρυφερότητα μιας οικογένειας που προσπαθεί να μείνει ενωμένη – με κάθε κόστος.