Λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Κώστας αναλαμβάνει να ενημερώσει τους άγνωστους συγγενείς για την αποποίηση της περιουσίας — ενός υπέρογκου χρέους που απειλεί να τους καταπιεί. Ο ίδιος, έχοντας χάσει τα πάντα, καταφεύγει στο διαμέρισμα της Κυψέλης, το μοναδικό διασωθέν ακίνητο. Εκεί αναγκάζεται να ζει με συγγενείς που δεν αντέχει και που ελάχιστα τον αντέχουν.
Τα χρονικά περιθώρια για την αποποίηση στενεύουν ασφυκτικά και τα δυο του ξαδέλφια —επικίνδυνα πρόθυμα να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία— εστιάζουν στη Λήδα, την τρανς ένοικο, το νεκρό όνομα της οποίας φροντίζουν να θάψουν καλά.
Ο αγαπημένος σκύλος της Λήδας περιφέρεται σαν σιωπηλός μάρτυρας στα σκαλοπάτια του διώροφου της «Αγίας» ελληνικής οικογένειας, μέχρι την εκτροπή. Μέχρι το παιχνιδιάρικο τραγούδι από τα χείλη των παιδιών να αντηχήσει ως ρέκβιεμ αυτής της μικροαστικής τραγωδίας των ‘90s.
Μια νουβέλα για την απόρριψη και το δικαίωμα στην αυθεντικότητα, μέσα σε ένα πατριαρχικό περιβάλλον που τρέφεται από την υποκρισία και τη σιωπή.