«……….. Έρμος αέρας
-μην πεις δεν είδα-
έχει κλειδώσει στις στροφές του
έρμη την πικραλίδα.»
«……… Κι αν αρκεί απλώς το να μην είσαι;
Δεν πλησιάζει ούτε περνά∙ χρόνος είναι:
η μόλυνση της κίνησης από το νου.»
«………..Σφίγγα χωρίς μυστικά
βοήθησε τον κυνηγό των σύννεφων να μιλήσει
για τις καλές και τις άσχημες μέρες τους.
Σαν την αντάρα στον ορίζοντα πέρα
που γίνεται με τις μέρες σκιά
κι αυτή στεριά σαν πλησιάζεις, ένας κόσμος.»
«………..Πατάς το κουμπί του ανεμιστήρα∙
δεν γυρίζει αλλά είσαι αλλού δεν το προσέχεις∙
μετά από λίγο – πού ήσουν; - το ξαναπατάς∙
τώρα γυρίζει.»
Ναι, ζούμε σε μια εποχή ρευστή, μεταβατική, που πυκνώνουν οι
ανισότητες και οι αβεβαιότητες και δρομολογούνται αβυσσαλέες τομές∙ σήμερα, που τίποτε δεν φαίνεται να σοκάρει το μυαλό μας,
το σώμα ευτυχώς δεν το έχει – προσώρας – ξεχάσει (ή όχι;).