4,5*

Δεν πρόλαβα καλά καλά να κλείσω το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως, το «Έγκλημα στο Καστανόδασος» ‒το οποίο λάτρεψα‒ και έπιασα αμέσως το δεύτερο της σειράς με ερευνήτρια την Ραφαέλα Πλούμη.

Τι να πω και γι’ αυτό; Το διάβασα και το απόλαυσα με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι από εκείνα τα αστυνομικά που σε αρπάζουν από την πρώτη σελίδα και δεν σε αφήνουν μέχρι την τελευταία. Η Αγγελική Ζούμπου, με τη χαρακτηριστική της ακρίβεια και την αίσθηση της σκηνής, χτίζει μια ιστορία γεμάτη ένταση, μυστήριο και διαρκή ανατροπή. Η πλοκή είναι καλοκουρδισμένη, με πολλούς κι εξαιρετικά ρεαλιστικούς χαρακτήρες που κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο και εξελίξεις που δεν παύουν να σε εκπλήσσουν.

Το κλίμα που δημιουργεί είναι σχεδόν κινηματογραφικό. Η δράση κυλά με ρυθμό, οι εικόνες είναι ζωντανές, και η Ραφαέλα Πλούμη κινείται ‒ άλλοτε με σιγουριά άλλοτε νυχοπατώντας ‒ μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο υπόγειες εντάσεις και επικίνδυνες διασυνδέσεις. Η ηρωίδα, παρουσιάζεται πιο ώριμη, πιο συνειδητοποιημένη και σίγουρα πιο αποφασισμένη να βγει νικήτρια μέσα από ένα πολυσύνθετο πλέγμα ενδείξεων και αμφιβολιών.

Αυτό που ξεχωρίζει στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι η ικανότητα της Αγγελικής να στήνει μια ιστορία που πατά γερά εντός του πλαισίου της αστυνομικής λογοτεχνίας αλλά και που δεν φοβάται να ρίξει το βλέμμα της και σε πιο σύνθετα κοινωνικά και υπαρξιακά ερωτήματα. Η ένταση είναι πανταχού παρούσα, οι χαρακτήρες, όπως προείπα, έχουν βάθος και κίνητρα και η γλώσσα υπηρετεί τη δράση με λιτότητα και ακρίβεια. Δεν χρειάζεται φθηνά κόλπα η Αγγελική για να εντυπωσιάσει. Το πετυχαίνει άριστα μέσω της απλότητας και του υπέροχα καλογραμμένου της κειμένου. Ακόμη και σε στιγμές όπου η υπόθεση αποκτά μια πιο διεθνή και φιλόδοξη διάσταση ‒πέρα από τα αυστηρά ελληνικά όρια ‒καταφέρνει να τη χειριστεί με τέτοια ισορροπία, ώστε να ενισχύεται η δυναμική του θρίλερ και να αποκτά η ιστορία έναν σύγχρονο, ανοιχτό χαρακτήρα που ξεπερνά τα σύνορα.

Το δεύτερο κατά σειρά βιβλίο της Αγγελικής Ζούμπου «Έγκλημα στο νησί των Φαιάκων» διάβασα πρόσφατα και είμαι ενθουσιασμένη με τη δεινότητα της συγγραφέως να μας τραβάει και να μας βουτάει σε μια υπόθεση που η πλοκή της είναι, εκτός από ευφάνταστη, τόσο περίτεχνα πλεγμένη που σε ξαφνιάζει.

Διαβάζοντας το βιβλίο διαπίστωσα ότι όσο εύκολα ψυχανεμίζομαι τον δολοφόνο στις ταινίες άλλο τόσο πιο δύσκολα τον βρίσκω στα βιβλία της Αγγελικής. Γιατί δεν μπορείς να μην μπεις κι εσύ στον ρόλο της ιδιωτικής ερευνήτριας Ραφαέλας Πλούμη και να αναζητείς μαζί της τον δολοφόνο.

Είναι το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως με την ίδια κεντρική ηρωίδα, όμως διαβάζεται πολύ άνετα μεμονωμένα. Σου καλύπτει τα κενά που προκύπτουν αν δεν έχεις διαβάσει το πρώτο της «Έγκλημα στο καστανόδασος».

Η Ραφαέλα λοιπόν βρίσκει το πτώμα ενός άντρα έξω από το σπίτι που έμενε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σύντομα διαπιστώνει ότι αυτός ο άντρας ερχόταν να τη συναντήσει. Ποιος είναι ο Παναγιώτης Καλδάνης που κείτεται μπροστά της νεκρός; Είναι εγκληματική ενέργεια ή φυσικός θάνατος;

Στο πορτοφόλι του Καλδάνη βρίσκονται σημειώσεις με αριθμούς και γράμματα που δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τον γρίφο του θανάτου του.

Στο μεταξύ ακολουθούν κι άλλοι θάνατοι που είναι επιβεβαιωμένα εγκληματικές ενέργειες και εκεί αρχίζει ένα κυνηγητό ανελέητο μέχρι να βρεθεί η άκρη του νήματος.

Τα εγκλήματα πληθαίνουν και η Ραφαέλα βρίσκεται μπροστά σε μια υπόθεση όπου η αχαριστία, η απώλεια και η πλεονεξία είναι πρωταγωνίστριες.

Καταιγιστική δράση, αγωνία και η Πλούμη μπαίνει τελικά στο στόχαστρο του δράστη. Θα τα καταφέρει;

Αν ψάχνετε ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα αναζητήστε το.