Σε μια στιγμή βαθιάς παρακμής του δυτικού πολιτισμού, η Χουριά Μπουτελτζά, ακολουθώντας την πολιτική κληρονομιά του Φραντς Φανόν, διαβάζει το κοινωνικό συμβόλαιο των λευκών δυτικών Δημοκρατιών, το Ολοκαύτωμα και τη δημιουργία του Ισραήλ, τον φεμινισμό και τη μοίρα των μεταναστών και των απογόνων τους, από τη σκοπιά του Ιθαγενή: του ανθρώπου που την ιστορία του, την όρισε η αποικιοκρατία.

Με λόγο πηγαίο και σε πρώτο πρόσωπο, με σκληρή ειλικρίνεια αλλά και μεγάλη ευαισθησία, η συγγραφέας φωτίζει κρυμμένες πτυχές του ρου του κόσμου δίνοντας φωνή στον «απρόσωπο» λαό, σε όλους αυτούς που δεν έχουν βήμα και δεν νομιμοποιούνται καν να μιλούν. Η έκκλησή της για πολιτική ενότητα, για τη δημιουργία του «Εμείς της επαναστατικής αγάπης», προϋποθέτει την αναγνώριση ότι η λευκότητα δεν είναι γενετικό ζήτημα, αλλά σχέση εξουσίας, και είναι καιρός να την εξαλείψουμε.