Γράφει: Διονύσης Λεϊμονής
Γεννημένος στη Σάμο πέντε δεκαετίες πριν και μεγαλωμένος στην Αθήνα. Ανέκαθεν μπερδεμένος, σε βαθμό που οι σπουδές μου να είναι σχετικά με τους αριθμούς και το πάθος μου με τα γράμματα. Ορκισμένος οπαδός της λογοτεχνίας και φανατικός φίλαθλος του ποδοσφαίρου
Λογιστής, αρθρογράφος, συγγραφέας… Ποιος από όλους αυτούς τους «ρόλους» μπορεί να επισκιάζει τους άλλους ή συνυπάρχουν αρμονικά;
Θέλω να πιστεύω πως έχω καταφέρει να ισορροπήσω ανάμεσα σε όλους τους ρόλους που έχω αναλάβει. Υποθέτω θα αισθανόμουν αρκετά καταπιεσμένος αν θα έπρεπε να περιορίσω κάποιον ρόλο για να δώσω χώρο σε έναν άλλον. Ο καθένας με τη σειρά.
Κουβαλάμε τις αφηγήσεις και τις αναγνώσεις μας… Ποιος είναι το δικό σας «φορτίο»;
Κουβαλάμε πολλά φορτία στα βιβλία που γράφουμε, με βασικότερο τον εαυτό μας. Ακόμα κι αν εσκεμμένα προσπαθήσουμε να απαλλαγούμε από αυτόν, στο τέλος κάπου θα τον βρούμε μέσα στο κείμενο.
Πώς αυτό μεταπλάθεται, αξιοποιείται, εντοπίζεται στην τέχνη σας;
Τα βιώματα μας καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τα γραπτά μας, θέλουμε δε θέλουμε. Μπορούμε να εξελίξουμε τα κείμενά μας, αλλά πάντα ανάμεσα σε κάποιες προστάσεις θα βρούμε οικεία βιώματα.
Και το γύρω περιβάλλον σας στενότερο ή ευρύτερο; Ποιο ρόλο έπαιξε ή διαδραματίζει;
Δεξαμενή ιδεών, μέσω της παρατήρησης. Χαρακτήρες, διάλογοι, τοπία, μορφές μπορούν να αντληθούν από τον κόσμο γύρω μας. Ακόμα κι αν δεν το γνωρίζουν, στιγμές από δικούς μου ανθρώπους υπάρχουν στις ιστορίες μου
Αγαπημένο άκουσμα(ιστορία- τραγούδι-φράση)
Ανάλογα με τη διάθεση, μπορώ να δω τον εαυτό μου να «ερωτεύεται» διαφορετικά βιβλία και μουσικές. Κι αν με τα βιβλία το καινούργιο πάντα με συναρπάζει, όσο αφορά τη μουσικά επιστρέφω πάντα στα παλιά και δοκιμασμένα τραγούδια της εφηβείας μου. Κλασικό heavy metal του 80 και του 90
Αγαπημένη εικόνα;
Η σύζυγος με την κόρη
Αν δεν αναπνέατε με οξυγόνο, τι θα σας έδινε ζωή;
Πολλά πράγματα νομίζω. Ένα καλό βιβλίο σίγουρα, μια καλή παρέα, ο Ολυμπιακός να σηκώνει ευρωπαϊκό τρόπαιο!
Αν έπρεπε να στερηθείτε κάτι που αγαπάτε πολύ τι θα ήταν αυτό;
Νομίζω πως η έννοια της υποχρεωτικής θυσίας μου είναι τελείως άγνωστη.
Αγαπημένο: ΄Ονομα;, Λουλούδι;, Γεύση; Μυρωδιά;
Καμία προτίμηση πραγματικά.
Ενας κακός εφιάλτης;
Θα ήθελα να είναι εφιάλτης για να έχω την επιλογή να ξυπνήσω, αλλά η δυστοπία στην οποία ζούμε είναι από τους χειρότερους εφιάλτες.
Ένας επόμενος στόχος στη ζωή σας, στην πορεία σας;
Συγγραφικά ο επόμενος στόχος είναι η έκδοση του επόμενου βιβλίου. Καλά να είμαστε τον Ιανουάριο του 2027 θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία.
Σας δίνω πέντε λέξεις, σας παρακαλώ κάντε μου ένα μικροδιήγημα σε 43 ακριβώς λέξεις(κατά προτίμηση αυτοβιογραφικό): πόλη, ομίχλη, φύλλο, πόρτα και αριθμός
Άγγιξε το πεσμένο φύλλο με την άκρη του παπουτσιού, η υπόθεση τον περίμενε. Κοίταξε τον αριθμό στον τοίχο να σιγουρευτεί πως είχε έρθει σωστά. Πίσω του η πόλη ακόμα βυθισμένη στην ομίχλη, μπροστά του η πόρτα και πίσω της εκείνη, η διάσημη νεκρή…
Σας ευχαριστώ
























Πρόσκληση φίλων