Γράφει: Διονύσης Λεϊμονής

Η Έρη Ρίτσου γεννήθηκε στη Σάμο, όπου και μεγάλωσε. Γονείς της η γιατρός Γαρυφαλιώ Γεωργιάδου-Ρίτσου και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Έχει μια κόρη, τη Λητώ, και πολλούς καλούς φίλους. Μένει μόνιμα στο Καρλόβασι της Σάμου.

Τα βιβλία της, για μεγάλους και για παιδιά, κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους, εφημερίδες και περιοδικά στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μυθιστόρημά της Μυστικά και αποκαλύψεις κυκλοφορεί στα ιταλικά με τίτλο Segreti e Rivelazioni από τις εκδόσεις Crocetti Editore. Επίσης στα ιταλικά κυκλοφορούν το αστυνομικό της μυθιστόρημα «Ο νεκρός δολοφονήθηκε» (Hanno ammazzato il morto) από τις εκδόσεις Romiosini του Palermo University Press και η νουβέλα «Γιατρός επαρχίας» (Medico di provincia) επίσης από τις εκδόσεις Palermo University Press, στη σειρά NIATA.

Καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας, Τραπεζικός, συγγραφέας παιδικών ιστοριών αλλά και μυθιστορημάτων ενηλίκων… Ποιος από όλους αυτούς τους «ρόλους» μπορεί να επισκιάζει τους άλλους ή συνυπάρχουν αρμονικά;

Δεν θα έλεγα πως πρόκειται για «ρόλους» αλλά για φάσεις χρονικές.  Ως φοιτήτρια σπούδασα αγγλική φιλολογία και ως εργαζόμενη δούλεψα στην Εθνική Τράπεζα.  Ως χομπίστας  (σε καμμιά περίπτωση συγγραφέας, μια που το γράψιμο δεν αποτελεί αναγκαιότητα για μένα) γράφω ιστορίες για μικρούς και μεγάλους για να διασκεδάζω, και χαίρομαι όταν περνάνε ωραία και όσοι τις διαβάζουν.

Κουβαλάμε τις αφηγήσεις και τις αναγνώσεις μας… Ποιος είναι το δικό σας «φορτίο»;

Πραγματικά δεν ξέρω τί να απαντήσω.  Χιλιάδες τίτλοι βιβλίων σκάνε μύτη στο μυαλό μου.  Πώς να αξιολογήσω την «προίκα» μου;  Από τα κλασσικά εικονογραφημένα των παιδικών μου χρόνων μέχρι τη νεοελληνική λογοτεχνία, περνώντας μέσα από Ρώσους, Άγγλους, Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς, Πορτογάλους, Τούρκους, Ιάπωνες, Λατινοαμερικάνους συγγραφείς, πώς να πω ποιο ακριβώς «φορτίο» έγινε δικό μου και τί κουβαλάω μέσα μου; Ναι, σίγουρα έχει  κανείς αγαπημένα βιβλία αλλά κι αυτά που δεν ήταν τόσο αγαπημένα άφησαν το σημάδι  τους.  Δική μου είναι η χαρά να έχω μπει σε τόσους κόσμους, να έχω γνωρίσει τόσους ανθρώπους, γιατί όλοι αυτοί οι χαρακτήρες, οι ήρωες των ιστοριών είναι άνθρωποι δικοί μου με τους οποίους συνομιλώ.  Κι όταν το βιβλίο φτάνει στο τέλος του και λυπάμαι που τελειώνει, έχω πάντα τη χαρά πως οι άνθρωποι μου μένουν εκεί και μπορώ να τους ξαναβρώ διαβάζοντας ξανά.

Πώς αυτό μεταπλάθεται, αξιοποιείται, εντοπίζεται στην τέχνη σας;

Νομίζω πως ό,τι έχει διαβάσει κανείς, κι ό,τι θυμάται, κι ό,τι έχει ξεχάσει, κατακαθίζουν μέσα του και βγαίνουν στην επιφάνεια με έναν τρόπο ασύνειδο όταν γράφει τις δικές του ιστορίες.

Και το γύρω περιβάλλον σας στενότερο ή ευρύτερο; Ποιο ρόλο έπαιξε ή διαδραματίζει;

Ο τόπος μου, η Σάμος, και οι άνθρωποί της, με έχουν νομίζω καθορίσει.  Απ’ τον τόπο κι απ’ τους ανθρώπους μου παίρνω ψηφίδες και φτιάχνω ιστορίες.  Έτσι οι περισσότερες ιστορίες μου έχουν σαν χώρο δράσης τη Σάμο, και ιδιαίτερα την πόλη μου, το Καρλόβασι, ακόμα κι όταν δεν κατονομάζονται.  Ακόμα κι όταν γράφω έχοντας στο μυαλό μου έναν άλλο χώρο, πάντα κάτι σαμιώτικο θα τρυπώσει μέσα, η περιγραφή ενός σπιτιού –ας πούμε- ή ενός χαρακτήρα που μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά κάποιου Σαμιώτη που γνώρισα. 

Αγαπημένο άκουσμα (ιστορία-τραγούδι-φράση);

Μπετόβεν, Σονάτα για βιολί Νο 5, Οp. 24 με τον Όιστραχ βιολί και τον Όμποριν πιάνο.

Αγαπημένη εικόνα;

Το χιονισμένο βουνό Κέρκης.

Αν δεν αναπνέατε με οξυγόνο, τι θα σας έδινε ζωή;

Αν ήμουν γοργόνα, σίγουρα ζωή θα μου έδινε η θάλασσα.  Μια που αναπνέω οξυγόνο και δεν είμαι γοργόνα αρκούμαι να κολυμπάω όσο περισσότερο μπορώ γιατί η θάλασσα είναι μεγάλη αγάπη.

Αν έπρεπε να στερηθείτε κάτι που αγαπάτε πολύ τι θα ήταν αυτό;

Η σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου.

Αγαπημένο: Όνομα; Λουλούδι; Γεύση; Μυρωδιά;

Όνομα: Γαρυφαλιώ.
Λουλούδι: τριαντάφυλλο.
Γεύση: του φρεσκοκομμένου καφέ.
Μυρωδιά: του γιασεμιού.

Ένας κακός εφιάλτης;

Να πέφτω με το αυτοκίνητο απ’ την προκυμαία στη θάλασσα και να μην ανοίγουν τα παράθυρα για να μπει μέσα νερό ώστε να εξισωθεί η πίεση και  να μπορέσω ν’ ανοίξω την πόρτα…

Ένας επόμενος στόχος στη ζωή σας, στην πορεία σας;

Να ζήσω όσο πιο πολύ γίνεται χωρίς να πάψω να καπνίζω.

Σας δίνω πέντε λέξεις, σας παρακαλώ κάντε μου ένα μικροδιήγημα σε 43ακριβώς λέξεις (κατά προτίμηση αυτοβιογραφικό): στίχος, στέμμα, ποτάμι, μυστικό και πεταλούδα.

Γεννήθηκα με στέμμα ενός ονόματος, κι ο ένας στίχος έφερε τον άλλο. Ξεχύθηκε ποτάμι η αγάπη του πατέρα στο «Πρωϊνό άστρο».  Κράτησα μυστικό το περιβολάκι ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας που σεργιανούσε στο γαλανό όνειρό μου.  Μετά το πήραν παιδιά.  

Σας ευχαριστώ.