Ένα μικρό βιβλίο, γεμάτο ημέρες, ώρες – αλλά και ιδιαίτερες «ώρες». Μέσα του έχω έναν στοχασμό που δεν έρχεται να ψυχαγωγήσει, αλλά να συνδράμει. Ένα σύνολο αυτοτελών κειμένων, με υπόγεια συνεκτικότητα, ρέει ανάμεσα σε στιγμές∙ μέσα από εκείνες τις μέρες, από εκείνες τις ώρες, όπου ο χρόνος στρέφει το βλέμμα του. Ιστορίες και ιστορήματα. Φράσεις και φράσεις∙ κατακλείδες και ανοίγματα του λόγου, προς ένα κλείσιμο ως σημεία ενός κλεισίματος, που δεν είναι πέρας, αλλά πέρασμα. Ένα ξεφύλλισμα του βιβλίου αυτού, σε όποια σελίδα πέσει το μάτι, έχει κάτι να αφήσει χωρίς να χρειάζεται γνώση των προγενέστερων, μόνο παρούσα προαίρεση. Ένα άνοιγμα του βιβλίου αυτού, από την αρχή ως το τέλος, ανοίγει έναν δίαυλο κάποιας άλλης επαφής∙ με δρώμενα που δε ζητούν πλέον συνδρομή και γνώση, αλλά δίνονται ως μικρές παρακαταθήκες λεπτών και δευτερολέπτων, που σηκώνουν ώρες, μέρες. Το μπορούν. Συναίσθημα και λογική – ερωτισμός και απέχθεια, αίσθηση και δρώμενο, απώλεια και μιας μικρής στιγμής το ελπιδοφόρο∙ όλα τους, γραμμές μικρές, με γράμματα που πραγματεύονται αυτά τα ανεπαίσθητα, φευγαλέα μεγέθη. Στοχασμός, αλληγορία, παραληρησμοί και το επέκεινά τους. Μικροί κλητήρες, στο διημερές τέχνασμα του ασύντακτου έσω – εσού, που φέρουν το επιτελές της τέχνης αυτής∙ μιας τέχνης που μόνο χρόνο παίρνει, αλλά και μόνο χρόνο αφήνει, με αυτό το αντιστρέφον δίπολο να ορίζει το τελικό – ίσως – του ίδιου κάποιου χρόνου. Ευχαριστώ, λοιπόν, κατ’ ελάχιστον, για αυτόν τον χρόνο σας∙ που σταθήκατε να διαβάσετε έστω αυτό το οπισθόφυλλο.